مثه شب سیاه و سرده

تو سراب این افق تا سفر نهایت اینجا می مونم

همه ی روزای من قصه ی بودن من

توی آینه ی دلم

مثه ابرا رنگ درده

مثه یه غروب تنهام

که میشینه پشت ابرا