یه روز تو قحطی غزل دنیا ما رو کم میاره

حادثه ی عزیز من تنها تو موندنی شدی

بین همه ترانه هام تنها تو خوندنی شده

دستای سردمو بگیر سقف ما دیوارنداره

من آخرین رهگذرم توی این خیابون بلند

دیر اومدم که زود برم دل به صدای من نبند

یه روز تووی برق چشات خورشید و پیدا می کنم