کولی تر از ترانه، بی پرده مثله فریاد

با کدوم ترانه باز جون می گیره نبض اون حنجره ی فیروزه

می دونم بدون تو فردای من رنگ خاکستری دیروزه

تن تشنه مثله خورشید، بی سرزمین تر از باد

تنها تر از سکوتم، روشن تر از ستاره

عاشق تر از همیشه، با من بخون دوباره

پلک های پنجره رو وا می کنم، تو کوچه زمزمه مهتابه