بی صدا اسمتو فریاد می زنم، هق هق ام پنجره رو می بنده

عاشق تر از همیشه، با من بخون دوباره

پلک های پنجره رو وا می کنم، تو کوچه زمزمه مهتابه

همه ی پنجره ها خاموشند، اینگار این کوچه خلوت خوابه

دوباره دستهای نا مرئی شب،پلک های پنجره مو می بنده