دوباره دستهای نا مرئی شب،پلک های پنجره مو می بنده

پلک های پنجره رو وا می کنم، تو کوچه زمزمه مهتابه

همه ی پنجره ها خاموشند، اینگار این کوچه خلوت خوابه

بی صدا اسمتو فریاد می زنم، هق هق ام پنجره رو می بنده