وقتی تاریکی از آسمون می باره، دل غنچه ها می گیره

وقتی شب پاشو توو باغا می زاره، نفس گلا می گیره

وقتی ظلمت نفس گلا رو بسته

گل محبوبه شب بیدار نشسته

دل به تاریکی و ظلم شب نمی ده