به سر بیاید و لبیک را دو تا گوید

کهی که ذره بود پیش او دو صد که قاف

دوان دوان شود آن دم که او بیا گوید

چو گوش کوه شنید آن بیای فرخ او

به حق گلشن اقبال کاندر او مستی

چو گل خموش که تا بلبلت ثنا گوید