نه به یاد تو نشستن زیر قطره های بارون

واسه پر کشیدن من خواستی آسمون نباشی

حالا پر پر میزنم تا همیشه آسوده باشی

دیگه نه غروب پاییز رو تن لخت خیابون

واسه من فرقی نداره وقتی آخرش همینه

وقتی دلتنگیه این خاک روی لحظه هام میشینه

تو میری شاید که فردا رنگ بهتری بیاره