دنیات شده شبیه سلوله انفرادی

خط می کشم رو دیوار همیشه روزی یک بار

تو هم شبیه من باش حسابتو نگه دار

ببین که چند تا قرنه تن به اسیری دادی

تا چشم به هم میزاری می بینی عمر تموم شد

بین چارتا دیوار وجود تو حروم شد

چوب خط این اسیری دیواروتو پوشنوده