واسه ما فرقی نداره هر جام باشیم شب نشینیم

وقتی خورشیدی نباشه تا همیشه سوت و کوری

میگذره روزهای عمرت توی جاده های خلوت

تا بخوای برگردی خونه گم میشی توو باغ غربت

دل خوشیم به اینکه شاید سحر و یه روز ببینیم

آخرش یه روزی هجرت در خونتو می کوبه

تازه اون لحظه می فهمی همه آسمون غروبه