چو سال سال نشاطست و روز روز طرب

خورم چرا نخورم بنده هم گلو دارد

گلو چه حاجت می نوش بی گلو و دهان

رحیق غیب که طعم سقا همو دارد

خنک مرا و کسی را که عیش خو دارد

چرا مقیم نباشد چو ما به مجلس گل

کسی که ساقی باقی ماه رو دارد