تازه فهمیدم دروغ بود دنیایی که ساخته بودم

اما یک روز باد وحشی رویاهام با خودش برد

قفس افتاد و شکستو آیینه افتاد و ترک خورد

دردم از اینه که عمری خودمو نشناخته بودم

تو تو آسمونا بودی با پرنده های آزاد

منه تن خسته رو حتی یه دفعه یادت نیفتاد