کنون ترسی که گر سوی من آیی

ز کون کن های تهران در ربودی

چو آن گربه که دنبه از سر شام

همی ور دارد و ورمالد از بام

کنی با من چو سابق آشنایی

منت آن دنبه از دندان بگیرم

خیالت غیر از اینه بمیرم؟