که طفل منفطم بر ثدی دایه

پس از پرواز باز تیز چنگم

به کف یک تسمه باشد با دوزنگم

چنان چسبیده احلیلم به خایه

مرا کون ف ی المثل چاه خرابی

کنارش دلوی و کوته طنابی

بدینجا چون رسید اشعار خالص