بدینجا چون رسید اشعار خالص

که طفل منفطم بر ثدی دایه

مرا کون ف ی المثل چاه خرابی

کنارش دلوی و کوته طنابی

پریشان شد همه افکار مخلص

که یا رب بچه بازی خود چه کارست

که بر وی عارف و عامی دچارست