که بر وی بنگرد بیچاره بلبل

به باغ جان ریاحینند نسوان

به جای ورد و نسرینند نسوان

چه کم گردد ز لطف عارض گل

کجا شیرینی از شکر شود دور

پرد گر دور او صد بار زنبور

چه بیش و کم شود از پرتو شمع