چو گل افکندمش بر روی قالی

به دل گفتم که کار ما درستست

گشادم دست بر آن یار زیبا

چو ملا بر پلو مومن به حلوا

دویدم زی اسافل از اعالی

چنان از هول گشتم دستپاچه

که دستم رفت از پاچین به پاچه