درون خرمای شهد آلود اهواز

کسی چون غنچه دیدم نو شکفته

گلی چون نرگس اما نیم خفته

برونش لیمو ی خوش بوی شیراز

کسی بشا ش تر از روی مومن

منزه تر ز خلق و خوی مومن

کسی هرگز ندیده روی نوره