که با کیرم ز تنگی میکند جنگ

کسی هرگز ندیده روی نوره

دهن پر آب کن مانند غوره

کسی بر عکس کسهای دگر تنگ

سرش چون رفت خانم نیز وا داد

تمامش را چو دل در سینه جا داد

به ضرب و زور بر وی بند کردم