چو خود بر عالمی پرتو فشاند

رواق جان به نور بینش افروخت

به هیچ افسون ز عصمت بر نگردد

به دریا گر بیفتد تر نگردد

ولی خود از تعرض دور ماند

زن رفته کلز دیده فا کلولته

اگر آید به پیش تو دکولته