به سایه ها و به خورشید شمس تبریزی

نه آن شراب که اشکوفه هاش قی باشد

چو هست و نیست مرا دید چشم معتزلی

بگفت دیدم معدوم را که شیء باشد

که بی مکان و زمان آفتاب و فی باشد