کمال خود به عالم کن نمودار

نه آخر غنچه در سیر تکامل

شود از پرده بیرون تا شود گل

تو هم دستی بزن این پرده بردار

تو هم این پرده از رخ دور می کن

در و دیوار را پر نو ر می کن

فدای آن سر و آن سینه باز