برایت نعل در آتش نمایند

به هر جا میروی خلقند حیران

که این عارف بود یا ماه تابان

زن و مرد از برایت غش نمایند

چو میشد با کلاهی ماه گردی

چرا این کار را زوتر نکردی؟

گرت یک نکته گویم دوستانه