که دستم گم کند راه دهانم

ز فرط مستی از دستم فتد کلک

چکد می گر بیفشارم به هم پلک

کنار سفره از مستی چنانم

گهی بر در خورم گاهی به دیوار

به هم پیچید دو پایم لام الف وار

چو آن نو کوزه های آب دیده