چو آن نو کوزه های آب دیده

که دستم گم کند راه دهانم

گهی بر در خورم گاهی به دیوار

به هم پیچید دو پایم لام الف وار

عرق اندر مساماتم دویده

گرم در تن نبودی جامه کش

شدی غرق عرق بالین و بالش