عرق اندر مساماتم دویده

گهی بر در خورم گاهی به دیوار

به هم پیچید دو پایم لام الف وار

چو آن نو کوزه های آب دیده

گرم در تن نبودی جامه کش

شدی غرق عرق بالین و بالش

اگر کبریت خواهم بر فروزم