وگرنه کار شعرت بود مشکل

شود شعر تو خوش با زور تحریر

چو با زور بزک روی زن پیر

به داد تو رسیده ای دل ای دل

برو عارف که مهر از تو بریدم

به ریش هر چه قزوینی است ریدم

چو عارف نامه آمد تا بدن حد