یکی از دوستان از در درآمد

برو عارف که مهر از تو بریدم

به ریش هر چه قزوینی است ریدم

چو عارف نامه آمد تا بدن حد

بگفتا گرچه عارف بدزبان است

ولیکن بر شماها میهمان است

به مهمان شفقت و انعام باید