که هم بی دست و هم بی دوستانیم

از این رو یکدگر را پاس دارند

یکیشان گر به چاه افتد در آرند

من و تو زود در شرش بمانیم

چو ما از جنس این مردم سواییم

نشان کین و آماج بلاییم

نمی دانی که ایران است اینجا