مکن هرگز ز وضع مملکت ذم

غم ملت ز بس خوردند مردند

ورم کردند از بس غصه خوردند

ز مشروطیت و قانون مزن دم

بزرگان چون بینند این عجب را

که عارف بسته از تعییب لب را

کنند آجیل و ماجیل تو را کوک