هیچ ندانند جز احسنت و زه

طبع من این نکته چه پاکیزه گفت

سهل بود خوردن افسوس مفت

مردم این ملک ز که تا به مه

هرکسی اندر غم جان خودست

فارغ از اندیشه نیک و بدست

بعد که مردم، همه یادم کنند