مرا جواب چو زر داد من زرم دایم

اگر از او لطف بی شمار بازآید

سوال کردم رخ را که چند زر باشی

که جان من ز زری تو زار بازآید

مگر که سیمبر خوش عیار بازآید

بگفتمش چو بماندی تو زنده بی آن جان

چه عذر آری چون آن عذار بازآید