درمانده به زیر اندر بی بال و پر از من

تا خایه فرو بردم و گفت آخ که مردم

گویی به دلش رفت فرو نیشتر از من

چون صعوه افتاده به سر پنجه شاهین

گفت این چه بساطست ولم کن پدرم سوخت

برخیز و برو پرده عصمت مدر از من

من اهل چنین کار نبودم که تو کردی