گر بار دگر همچو خلافی به تو کردم

گفتم صنما محض خدا در گذر از من

قربان تو ای درد و بلای تو به جانم

عفوم کن و آزرده مشو این سفر از من

برخیز و بزن مشت و بسوزان پدر از من

کاریست گذشتست و سبوییست شکستست

بیخود مبر این آب رخ مختصر از من