گفتا ده بده قوطی سیگار طلا را

وامانده از این حال به بوک و مگر از من

گفتا بخدا نیست بد اخلاق تر از تو

گفتم بخدا نیست خوش اخلاق تر از من

گفتم تو نرو تا نستانی سحر از من

بگذار که بی همهمه فارغ شوم از کار

چون صبح شود هرچه بخواهی ببر از من