دیرگاهی شد که از احوال تخمم غافلم

بیضه ام رنجور شد از بیضه ات دور ای وزیر

پرسشی کن گاه گاه از حال رنجور ای وزیر

این چنین غفلت بود از چون تویی دور ای وزیر

از همان روزی که شد با تو امور خارجه

بیضه ام از نو ورم کردست پرزور ای وزیر