بیضه ام از نو ورم کردست پرزور ای وزیر

دیرگاهی شد که از احوال تخمم غافلم

این چنین غفلت بود از چون تویی دور ای وزیر

از همان روزی که شد با تو امور خارجه

این نه آن خایه است کان را دیده ای در کودکی

در بزرگی گشته این اوقات مشهور ای وزیر

چون جراید را دو روز دگر آزادی دهند