گشته ام در دست تخم خویش مقهور ای وزیر

پاک وافوری شدم از بس که گفتند این و آن

بهر تسکین  وجع خوبست وافور ای وزیر

بر ندارم یک قدم از ترس جان ب ی بیضه بند

آنچنان حساس شد تخمم که زحمت می برد

از طنین پشه ای چون نیش زنبور ای وزیر

پی به درد من نخواهی برد با این حرف ها