از در خانه مرا ترک کند

چهره پرچین و جبین پرآژنگ

با نگاه غضب آلود زند

بر دل نازک من تیر خدنگ

همچو سنگ از دهن قلماسنگ

مادر سنگ دلت تا زنده ست

شهد در کام من وتوست شرنگ