ماه رخی چشم و چراغ سپا ه

شسته ز شبنم به چمن دست و رو ی

منتظر هوله باد  سحر

تا که کند خشک بدان روی تر

نایب اول به وجاحت چو ماه

صاحب شمشیر و نشان در جمال

بنده مهمیز ظریفش هلال