کج شد و برداشت کلاه از سرش

تکمه به زیر گلویش هرچه بود

با سر انگشت عطوفت گشود

یافت چو با بی کلهی خوشترش

دست به دو قسمت فرقش کش ید

برقی از آن فرق به قلبش رسید

موی که نرم افتد و تیمار گرم