دل به هو ای دگری داشتی؟

آب شود بعد به شاخ درخت

گفت ز من رخ زچه بر تافتی؟

بلکه ز من خوب تر ی یافتی

یا لب من بی نمک انگاشتی

بر ر خم ار آخته بود ی تو تیغ

به که ز من بوسه نما یی دریغ