خوب رخی، هر چه کنی کرده یی!

گر تو مرا آ یی و پیدا کنی

با گرو بوسه، نه با حرف مفت

جر بزنی یا نزنی برده یی

گاه یکی نیز از آن ریگ ها

بین دو انگشت بنه در خفا

بی خبر از من بپران سو ی من