خواست چو با زهره کند گفتگو

باز شد آن چهره خندان عبوس

از غضب افکنده بر ابرو گره

از پی پیکار کمان کرده زه

روی هم افتاد دو مژگان او

خفتن مژگانش نه از ناز بود

بلکه در آن خفتگی یک راز بود