بهر خود اندوخته کن ناز را

بعد که آیم به لباس سو یل

از تو تحاشی نکنم بی دلیل

ناز نیاموز تو سرباز ر ا

خیز و برو دست بدار از سرم

نیز مبر دست به پا یین ترم !

زهره که در موقع گفتار او