عشق فکن در سر مردم منم

جان من آن قدر مرنجان مرا

در تو نیابد غضب شاه راه

هیچ مترس از غضب پادشاه

عشق تو را در سر شاه ا فگنم

چون گل رخسار تو وا م ی شود

شاه هم از زهره رضا می شود