در همه کار از همه ماند عقب

آن که بود شرم و حیا رهبرش

خلق ربایند کلاه از سرش

هر که کند پیشه خود را ادب

کام طلب، نام طلب می شود

شاخ گل خشک ، حطب می شود

زندگی ساده در این روزگار