بعد که ریش تو رسد تا کمر

لازم و ملزوم همند این دو تا

قدر جوانی که ندانی بدان

چند صباحی که جوا نی بدان

با تو کسی عشق نورزد دگر

عشق به هر دل که کند انتخاب

همچو رود نرم که در دیده خواب