آن لب لعل تو هم اندر نهفت

مستی چشم من از آن باده است

این که تو گفت ی که ز مهر ی بری

فارغی از رسم و ره دلبر ی

وصف ترا با من ا ین گونه گفت

گفت و نگفته است یقینا دروغ

تازه رسیدی تو به حد بلوغ