این همه خودخواهی و امساک تو

ای عجبا آنکه ز ز ن آفرید

چون ز زن اینگونه تواند برید!

حیف ب  ود از گهر پاک تو

این چه دلست ای پسر ب ی نظیر

سخت تر از سنگ و سیه تر ز قیر

تا به کی آرم به تو عجز و نیاز